تاریخچه پیتزا ناپولیتن: از غذای خیابانی تا میراث جهانی
پیتزا ناپولیتن یکی از قدیمیترین و اصیلترین انواع پیتزا در جهان است که تاریخچه آن به قرن ۱۸ میلادی در شهر ناپل (Naples) ایتالیا برمیگردد. این غذا ابتدا به عنوان یک خوراک ساده و ارزانقیمت برای مردم فقیر ناپل شناخته میشد، اما به مرور زمان محبوبیت جهانی پیدا کرد و امروز یکی از نمادهای فرهنگ غذایی ایتالیا محسوب میشود.
قرن ۱۸ و تولد پیتزا در ناپل
در قرن ۱۸، ناپل یک بندر شلوغ با جمعیتی کارگر و فقیر بود که به دنبال غذایی سریع، ارزان و مغذی بودند. نانواهای محلی خمیری ساده از آرد، آب و نمک درست میکردند و آن را با موادی که در دسترس بود، مانند گوجهفرنگی، پنیر، سیر، روغن زیتون و آنچوی ترکیب کرده و در فرهای آجری میپختند.
تا پیش از این، گوجهفرنگی در اروپا محبوبیت زیادی نداشت و بسیاری تصور میکردند که این میوه که از قاره آمریکا آمده، سمی است. اما ناپلیها جزو اولین مردمی بودند که گوجه را در آشپزی خود استفاده کردند. آنها دریافتند که ترکیب گوجه با خمیر پیتزا طعمی استثنایی ایجاد میکند. این آغاز شکلگیری چیزی بود که امروز آن را پیتزا ناپولیتن مینامیم.
—
قرن ۱۹: ظهور پیتزای مارگاریتا و شهرت ملی
در سال ۱۸۸۹، شاه اومبرتو اول و همسرش ملکه مارگاریتا به ناپل سفر کردند. ملکه که از غذاهای مجلل دربار خسته شده بود، تصمیم گرفت غذایی محلی را امتحان کند. به همین دلیل، سرآشپز مشهور ناپلی رافائل اسپوزیتو (Raffaele Esposito) سه نوع پیتزا برای او تهیه کرد.
یکی از این پیتزاها ترکیبی از گوجهفرنگی، موزارلا و ریحان تازه بود که رنگهای پرچم ایتالیا را تداعی میکرد. این پیتزا چنان مورد علاقه ملکه قرار گرفت که اسپوزیتو به افتخار او، آن را پیتزای مارگاریتا نامید. این اتفاق باعث شد که پیتزا از یک غذای محلی طبقه کارگر به یک غذای محبوب در سراسر ایتالیا تبدیل شود.
قرن ۲۰: مهاجرت ایتالیاییها و جهانی شدن پیتزا
در اواخر قرن ۱۹ و اوایل قرن ۲۰، بسیاری از ایتالیاییها به دنبال فرصتهای بهتر به آمریکا مهاجرت کردند و سنتهای آشپزی خود، از جمله هنر تهیه پیتزا ناپولیتن را با خود بردند. این روند باعث شد که پیتزا ابتدا در شهرهایی مانند نیویورک، شیکاگو و بوستون محبوب شود.
با گسترش فرهنگ پیتزا در آمریکا، انواع جدیدی از آن، مانند پیتزای نیویورکی (با خمیر نازکتر و تردتر) و پیتزای شیکاگویی (با خمیر ضخیم و پنیری) به وجود آمدند. اما با وجود این تغییرات، پیتزا ناپولیتن همچنان به عنوان یک نسخه اصیل و سنتی شناخته میشد.
—
قرن ۲۱: ثبت پیتزای ناپولیتن به عنوان میراث جهانی
در سال ۲۰۰۹، اتحادیه اروپا پیتزا ناپولیتن را تحت عنوان “غذای سنتی با نشان تضمینشده” (TSG – Traditional Speciality Guaranteed) به رسمیت شناخت و برای تهیه آن قوانین خاصی تعیین کرد، از جمله:
استفاده از آرد نوع ۰۰ و تخمیر حداقل ۲۴ ساعته
پخت در فرهای مخصوص با دمای بالای ۴۵۰ درجه سانتیگراد
استفاده از گوجه سان مارزانو و موزارلای اصل
در سال ۲۰۱۷، یونسکو (UNESCO) هنر تهیه و پخت پیتزا ناپولیتن را به عنوان میراث فرهنگی ناملموس جهانی ثبت کرد. این نشاندهنده اهمیت فرهنگی و تاریخی این پیتزا در جهان است.
—
جمعبندی
پیتزای ناپولیتن از یک غذای ساده خیابانی به یک اثر هنری آشپزی جهانی تبدیل شده است. امروزه، در سراسر دنیا، از جمله در رستورانهای ایتالیایی و تخصصی پیتزا، این پیتزا با همان اصول سنتی تهیه میشود. اگر به دنبال چشیدن طعم اصیل ناپل هستید، حتماً پیتزا ناپولیتن را امتحان کنید.
آیا شما تا به حال این پیتزای اصیل را امتحان کردهاید؟ نظرتان چیست؟
